Pius V Feiten


Pius V (1504-1572) was paus van 1566 tot 1572. Als sober man bracht hij de decreten van het Concilie van Trente in werking en neemt zo een centrale plaats in binnen de katholieke reformatie.

Antonio Ghislieri, die Pius V werd, werd geboren op 17 januari 1504 in Bosco Marengo bij Alessandria in Noord-Italië. Hij kwam uit een arm gezin. Op 14-jarige leeftijd trad Ghislieri toe tot de Orde van de Predikanten en nam de naam Michele aan. Hij kreeg zijn hogere opleiding als broeder in Bologna. In 1528 werd hij in Genua gewijd.

Voor meer dan 20 jaar heeft Ghislieri een brede ervaring opgedaan als hoogleraar theologie, overste in zijn orde, en lid van de inquisitie in Pavia, Como, en Bergamo. Zijn toewijding aan het werk van de inquisitie bracht hem onder de aandacht van ambtenaren in Rome, waaronder Giampietro Carafa, de toekomstige paus Paulus IV. In 1551 benoemde paus Julius III Ghislieri tot commissaris-generaal van de Romeinse inquisitie. Onder Paulus IV kreeg Ghislieri meer verantwoordelijkheden: in 1556 het bisdom van Sutri en Nepi, in 1557 het kardinaalschap en in 1558 de post van grootinquisiteur van de Romeinse Kerk. Paus Pius IV wees hem in 1560 toe aan de zegen van Mondovi. Op 7 januari 1566 werd Ghislieri tot paus gekozen en kreeg hij de naam Pius V.

.

Pius V had een tweeledige zorg: het behoud van de zuiverheid van het geloof en de vooruitgang van de Kerk.

zich te bekeren. Hij gebruikte de inquisitie, hoewel gematigder dan Paulus IV; hij bestrafte bisschoppen die afwezig bleven bij hun zienswijze; hij onderzocht de geestelijke teneur van religieuze ordes; hij voerde de decreten van het Concilie van Trente uit; en hij vereenvoudigde de levenswijze van de pauselijke huishouding tot een punt van bezuiniging. In 1566 vaardigde Pius V de Romeinse catechismus uit.

Pius V beïnvloedde het liturgische leven van de kerk op een monumentale manier. In 1568 gaf hij het Breviarium Romanum uit en in 1570 het Missale Romanum, waarbij hij de veelheid aan vormen in het brevier en in de mis wegnam en, op kleine uitzonderingen na, een liturgische uniformiteit in de hele kerk creëerde. In 1567 maakte hij de grootste theoloog van zijn orde, de heilige Thomas van Aquino, doctor in de Kerk.

In zijn buitenlands beleid beleefde Pius V zowel een mislukking als succes. Toen hij de situatie in Engeland verkeerd inschatte, blunderde hij in 1570 ernstig toen hij aankondigde dat de Engelse katholieken geen trouw meer verschuldigd waren aan koningin Elizabeth. Zijn actie verergert de situatie van de vervolgde Engelse katholieken. Tegen de Turken had hij succes. Hij bouwde de Heilige Liga op en op 7 oktober 1571 versloeg een vloot van Spaanse, Venetiaanse en pauselijke schepen de Turkse vloot bij Lepanto in de Golf van Korinthe. Pius V stierf op 1 mei 1572. Hij werd in 1712 door de kerk heilig verklaard.

Verder lezen op Pius V

De beste moderne uitgebreide studie van Pius V, hoewel recent onderzoek om enkele aanpassingen vraagt, staat in Ludwig Pastor, History of the Popes, from the Close of the Middle Ages, vols. 17 en 18, vertaald door Ralph F. Kerr (1929), met een volledige bibliografie en een lijst van bronnen. Voor achtergrondinformatie zie John P. Dolan, Katholicisme: Een historisch overzicht (1968), en Karl H. Dannenfeldt, De Kerk van de Renaissance en de Reformatie (1970).

Extra Biografiebronnen

Anderson, Robin, St. Pius V, een kort verslag van zijn leven, tijden, deugden & wonderen, Rockford, Ill.: Tan Books and Publishers, 1978.


GOSTOU? PARTILHE COM OS SEUS AMIGOS!